← Πίσω στη βάση γνώσεων

Preflight και χρώματα Pantone

Το ακριβό λάθος δεν είναι το κακό αρχείο. Είναι το κακό αρχείο που το κατάλαβες μετά το τύπωμα. Το Preflight του PressKit είναι ο έλεγχος των τριάντα δευτερολέπτων πριν βάλεις χαρτί στη μηχανή: διάλεξε αρχείο και πάτα Preflight στην πάνω μπάρα, ή δες την καρτέλα Preflight στον Inspector δεξιά.

Κάθε έλεγχος γυρνά ένα από τέσσερα: pass (εντάξει), warning (κοίτα το), error (μη τυπώσεις έτσι), info (πληροφορία, χωρίς κρίση).

Σε εικόνες (JPG, PNG, TIFF, WEBP, BMP)

  • Resolution — κάτω από 300 DPI βγαίνει σφάλμα. Αν το αρχείο δεν κουβαλά καθόλου πληροφορία DPI, βγαίνει προειδοποίηση: δεν ξέρει κανείς σε τι μέγεθος προοριζόταν.
  • Dimensions — διαστάσεις σε pixel.
  • Color Space — CMYK περνά· οτιδήποτε άλλο προειδοποιεί ότι θα χρειαστεί μετατροπή.
  • Bit Depth
  • Transparency — αν υπάρχει κανάλι alpha, προειδοποίηση: η διαφάνεια δεν αποδίδεται πάντα σωστά στο τύπωμα.
  • ICC Profile — χωρίς ενσωματωμένο προφίλ, τα χρώματα μπορεί να μετακινηθούν.

Σε PSD / PSB

Διαστάσεις, Color Mode, bit depth, αριθμός layers και — το χρήσιμο — Hidden Layers: κρυμμένα layers είναι προειδοποίηση, γιατί συνήθως εκεί κρύβεται η παλιά τιμή ή το παλιό λογότυπο.

Σε PDF / AI

  • PDF Version και PDF/X Standard (αν είναι PDF/X, το λέει)
  • Color Space — καθαρό CMYK περνά· σκέτο RGB προειδοποιεί «convert to CMYK»· μεικτό RGB + CMYK προειδοποιεί επίσης, και είναι η πιο συχνή παγίδα σε μακέτες που πέρασαν από πολλά χέρια
  • Spot Colors — αν υπάρχουν, το λέει
  • Transparency — ζωντανή διαφάνεια, με σημείωση ότι ίσως θέλει flatten για παλιά RIP
  • Fonts — τι τύπους γραμματοσειρών βρήκε (Type1, TrueType, CID/OpenType) ή «καμία ενσωματωμένη — μάλλον σε καμπύλες»
  • Overprint — αν βρει ρυθμίσεις υπερεκτύπωσης
  • Pages — κατά προσέγγιση αριθμός σελίδων

Σε γραμματοσειρές

Διάλεξε αρχείο γραμματοσειράς και θα δεις οικογένεια, στυλ, αριθμό glyphs και Greek Support — αν έχει ελληνικά. Αυτό απαντά μια φορά και για πάντα στο «γιατί μου βγάζει κουτάκια».

Ποιο είναι το όριο του — πες το στον εαυτό σου καθαρά

Ο έλεγχος του PDF γίνεται σαρώνοντας το περιεχόμενο του αρχείου, όχι με πλήρη μηχανή επικύρωσης PDF/X. Είναι γρήγορη διαλογή, όχι Enfocus. Γι' αυτό ο αριθμός σελίδων γράφεται με ~, και γι' αυτό ένα «pass» δεν αντικαθιστά το μάτι σου. Πιάνει τα χοντρά — RGB σε δουλειά CMYK, 72 DPI σε αφίσα, κρυμμένο layer, γραμματοσειρά χωρίς ελληνικά — και αυτά είναι το 90% των επιστροφών.

Ολόκληρος φάκελος μαζί

Το Batch σαρώνει έναν φάκελο (προαιρετικά και τους υποφακέλους), τρέχει preflight σε όλα τα αρχεία εκτύπωσης που βρίσκει και βγάζει το αποτέλεσμα σε CSV. Ιδανικό όταν έρχεται κατάλογος 80 αρχείων και θέλεις να ξέρεις ποια δύο είναι προβληματικά πριν αρχίσεις.

Τα χρώματα Pantone με το όνομά τους

Το preflight σου λέει ότι υπάρχουν spot χρώματα. Για να δεις ποια, διάλεξε το PDF ή AI και άνοιξε τον πίνακα spot χρωμάτων στα εργαλεία. Βγάζει λίστα με:

  • το όνομα κάθε separation, όπως ακριβώς είναι γραμμένο μέσα στο αρχείο (π.χ. PANTONE 485 C)
  • τον εναλλακτικό χώρο χρώματος (συνήθως DeviceCMYK) — δηλαδή σε τι μεταφράζεται αν τυπωθεί σε τετραχρωμία
  • κουμπί αντιγραφής, για να το κολλήσεις στην προσφορά ή στην παραγγελία μελανιού

Αν το αρχείο δεν έχει spot, το λέει καθαρά: μόνο χρώματα τετραχρωμίας.

⚠️ Το όνομα είναι ό,τι έγραψε ο γραφίστας. Αν βάφτισε το χρώμα «Spot1» ή «Χρυσό», αυτό θα δεις — δεν υπάρχει τρόπος να μαντέψει κανείς τον κωδικό Pantone από ένα κακοβαπτισμένο separation. Είναι κι αυτό χρήσιμη πληροφορία: σημαίνει ότι πρέπει να ρωτήσεις τον πελάτη πριν παραγγείλεις μελάνι.